Le_Parfum_gemperfume

از آغاز تا امروز عطر و ادکلن

از آغاز  تا امروز عطر و ادکلن

باستان‌شناسان ظرف‌های مخصوص عطر روغنی را كه معطر بود در گورهای مربوط به مصریان پیدا كرده‌اند. آنها به نوعی به هنر ساختن عطر دست پیدا كردند اما بعدها این هنر توسط رومی‌ها و عرب‌ها توسعه پیدا كرد، آنها یاد گرفتند چطور باید عطر را تصفیه كرد. نخستین شكل عطر، بخور بود كه در بین‌النهرین كشف شد. در آن هنگام در مناسك مذهبی، صمغ‌ها و چوب‌های مختلفی سوزانده می‌شد، همچنین چوب‌ها و صمغ‌های خوشبو را در آب و روغن خیس می‌کردند و بدن خود را با آن ماساژ می‌دادند. 

1 قرن قبل از میلاد: پرندگان و حیوانات عطر می‌زدند

رومی‌ها عادت داشتند به حیوانات خانگی عطر بزنند به‌خصوص سگ‌ها و اسب‌هایشان، همچنین آنها سعی می‌كردند با ایده‌های خاص و مبتكرانه بال وپر پرنده‌هایشان را نیز به عطر آغشته كنند تا وقتی آنها در اتاق شروع به پرواز می‌كنند بوی خوش از بال‌هایشان متصاعد شود و همه فضا را خوشبو كند.

قرن 2 میلادی: ابوعلی سینا  گلاب را ساخت

در ایران  ابوعلی سینا، نخستین بار فرایند استخراج عصاره از گل‌ها به وسیله تقطیر را كه امروزه رایج‌ترین روش عطرسازی است انجام داد. او ابتدا این روش را روی گل سرخ پیاده كرد كه عملا به تولید گلاب منجر شد. قبل از این كشف بزرگ عطرهای مایع كه مخلوطی از روغن‌ها، پودر گل‌ها و گیاهان خشك شده بود، وجود داشت.

قرن 14 میلادی: دانش عطرسازی به اروپا آمد

دانش عطرسازی در قرن چهاردهم با گسترش اسلام به اروپا راه یافت و درنهایت در سال 1370 میلادی یك مجارستانی، نخستین عطر مدرن را با روغن‌های محلول در الكل به فرمان ملكه (الیزابت) این كشور تولید كرد كه در اروپا با عنوان Hungary Water شهرت یافت.

قرن 16 میلادی: فرانسه مرکز عطر جهان شد

عطر وارد انگلستان شد و ملكه الیزابت اول دستور داد كه تمام مكان‌های عمومی را خوشبو كنند. تولید و تصفیه عطر به فرانسه رسید و كم كم این كشور به مركز عطر جهان اروپا تبدیل شد. از همین جا بود كه مانند امروز از عطر برای از بین بردن بوی نامطبوع بدن استفاده كردند.

قرن 17 میلادی: دستکش عطردار مسموم 

در آن زمان استفاده از دستكش‌های عطردار در فرانسه مرسوم شد. علاوه بر اینها، عطرسازان در این دوران از همه دانش و مهارت‌شان استفاده كردند تا سم درست كنند. یك دوشس فرانسوی در همین ایام با دستكش عطردار مسموم شد و به قتل رسید، زیرا در این دستكش به جای عطر از سم استفاده شده و پوست او این سم را جذب كرده ‌بود.

قرن 18 میلادی: یک انقلاب بزرگ در صنعت عطرسازی

با ساخت ادكلن (Eau de cologne) انقلابی در صنعت عطرسازی به وقوع پیوست. ادكلن كه در آن زمان تركیبی بود از گیاهان رزماری، نارنج و لیمو موارد استفاده فراوانی داشت، از آن جمله می‌توان به استفاده از آن برای خوشبو كردن آب حمام، خوشبو كردن نوشیدنی‌ها و شكر به‌عنوان شست‌وشودهنده و خوشبوكننده دهان، جزئی از مواد سازنده پمادها و… اشاره كرد.

قرن 19 میلادی: استفاده بیش از اندازه ناپلئون از عطر

ناپلئون عادت داشت هر ماه،60 شیشه از عصاره و اسانس خیلی قوی یاس استفاده كند اما همسر اول او یعنی «ژوزفین» بیشتر دنبال بویی قوی‌تر یعنی عطر مشك بود. عطر او به قدری قوی بود كه 5 دهه بعد از مرگش همچنان بوی آن در اتاق خواب مخصوصش باقی مانده بود. در این زمان دیگر عطر در بین مردم رواج پیدا كرده‌بود و حتی انقلاب صنعتی نیز نتوانست بر فروش بسیار عطر تاثیر بگذارد و آن را از رونق بیندازد.

سال 1950 عطرهای مردانه ساخته شد

در همین دوران تولیدكننده‌های عطر سراغ تولید عطرهای مردانه رفتند مثل ادكلن‌‌ها و افترشیوها.

سال 1985: رستوران‌ها استفاده از این عطر را ممنوع کردند

«كریستین دیور» یكی از معروف‌ترین عطرهای خود را به نام «Poision» وارد بازار كرد؛ عطری كه در تبلیغات آن گفته می‌شد كه احساسات عشق و نفرت را توامان در فرد زنده می‌كند. این عطر دارای رایحه گل‌هاست و آنقدر عطر و بوی قوی دارد(حدود 37 درصد) كه برخی از رستوران‌های نیویورك ورود آن را ممنوع كرده‌ بودند، زیرا بوی غذاها را تحت‌تاثیر خود قرار می‌داد و نمی‌گذاشت كه بو‌های مطبوع غذا در فضای رستوران بپیچد.

سال 1990: حس تازگی وارد عطرسازی شد

در این دهه عطرسازان، مواداولیه جدیدی را در عطرها استفاده كردند موادی كه حس تازگی را به عطرها تزریق می‌كنند. آنها سعی می‌كردند از مواد طبیعی بیشتر استفاده كنند تا جایی كه بتوانند حس فضاهای طبیعی را القا كنند. مثلا رایحه‌هایی به كار برند كه انعكاسی از اقیانوس و هوای پاك باشد. یكی از پیشگامان در این عرصه شركت «كالوین كلین» بود كه سراغ تولید چنین عطرهایی رفت.

سال 1997: سال عطرهای زنانه

سال ۱۹۹۷ سالى براى عطرهاى زنانه بود. در همان سال‌ها بسیارى از زنان چه خانه دار و چه شاغل، خواستار اثبات شخصیتى مستقل از مردان بودند. عطرهاى معروفى مانند عطر «فیفت اونیو» توسط «الیزابت اردن» و عطر ۲۱۲ توسط كارولین هررا در سال ۱۹۹۷ به بازارهاى جهان معرفى شدند. زنان دهه ۹۰ تفاوت‌هاى زیادى با زنان دهه‌هاى قبل از خود داشتند. آنها تبدیل به انسان‌هایى بسیار پیچیده، مرموز و مستقل شده بودند و از این‌رو عطرهاى كلاسیك دیگر توجه آنها را جلب نمی‌كرد. همین امر صنعت عطرسازى را تبدیل به صنعتى آمیخته با روانشناسى و جامعه‌شناسى كرد. 

و سرانجام؛ تولید عطــــر خوراكی در ســــال 2012

به نوشته روزنامه « گاردین»آبنبات‌هایی تولید شده‌است كه پس از خوردن آن رایحه خوشبویی از تمام منفذهای پوست بدن متصاعد می‌شود. هر دانه از این آبنبات‌ها كه از اوایل سال آینده در ایالات‌متحده وارد بازار خواهند شد، می‌توانند بدن یك انسان بالغ ۶۰ كیلویی را به‌مدت 6ساعت در عطر گل رز بپوشانند.

شركت آمریكایی سازنده این آبنبات‌های عطرافشان می‌گوید، خوردن آن كاملا بی‌ضرر است و روش تاثیرگذاری آن بر بدن دقیقا شبیه سیر است. این آبنبات‌ها نیز مثل گیاه سیر تركیبی دارند كه بدن انسان به راحتی می‌تواند آنها را تجزیه كند و به همین دلیل بوی نهفته در این تركیب‌ها از طریق منافذ پوست متصاعد می‌شود.

ماده اصلی موجود در این آبنبات‌ها «گرانیول» نام دارد كه الكل اشباع‌شده مایع و معطر و یك تركیب طبیعی است كه در گیاهانی شبیه گل رز، بنفشه و وانیل یافت می‌شود. با مكیدن و خوردن این آبنبات‌ها كه در ضمن حاوی شكر نیستند، ظاهرا بدن ما به یك بطری عطرافشان بدل می‌شود.

از آغاز  تا امروز عطر و ادکلن

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *